Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

XLIII Ελίζαμπεθ Μπάρετ Μπράουνινγκ (1806-1861)






XLIII

Πώς σ' αγαπώ;  Άσε με να μετρήσω τρόπους.
Σε αγαπώ στο βάθος και στο πλάτος και στο ύψος
Που η ψυχή μου μπορεί να κατακτήσει, όταν νιώθει αμήχανη
Για τους σκοπούς της ύπαρξης και της γοητείας της ιδεατής.
Σε αγαπώ στο επίπεδο της καθημερινής
Της πλέον ήρεμης ανάγκης, στο φως του ήλιου και του κεριού.
Σε αγαπώ ελεύθερα, όπως όταν οι άνθρωποι αγωνίζονται για τη νίκη του καλού
Σε αγαπώ αγνά, όπως όταν γυρίζουν από προσευχή.
Σε αγαπώ με ένα πάθος που έβαλα σε χρήση
Μες στις παλιές μου λύπες και με μια πίστη
από την ηλικία μου την παιδική.
Σε αγαπώ με μιαν αγάπη που φαινόταν πως θα χάσω
Με τους χαμένους μου άγιους - Σε αγαπώ με την αναπνοή,
Με τα χαμόγελα και τα δάκρυα όλης της ζωής μου! Κι αν ο Θεός θελήσει,
Μετά τον θάνατο θα σ' αγαπώ ακόμα πιο πολύ

Ελίζαμπεθ Μπάρετ Μπράουνινγκ (1806-1861)

(Μτφ.: Χρίστος Γούδης)

http://stergimanto06.blogspot.gr/



Ενας έρωτας πιο δυνατός από τον χωρισμό. Πιο δυνατός και από τον θάνατο






......Τα περισσότερα βιβλία τα αφήνω μισάνοιχτα. Επιλογή μου! Τι παραξενιά και αυτή !Να θέλω όλοι οι ήρωες να παρελαύνουν μπροστά μου και εγώ να κάθομαι στην μεγάλη πολυθρόνα κοιτάζοντας τους.Να μου χαμογελούν , να μου θυμώνουν...!
Σηκώθηκα. Έκλεισα τα μάτια και προχώρησα. Άπλωσα το χέρι . Πήρα ότι έπιασα κατά τύχη -δεν ήταν βιβλίο το ένιωσα από την υφή-έκανα μικρούς βηματισμούς και βγήκα στο μπαλκόνι. Μια πορτοκαλιά μόλις είχε αρχίσει να ανθίζει.Μοσχοβολούσε....Κάθισα χάμω. Θέλησα να γίνω ένα με την γη...άνοιξα τα μάτια και διάβασα την πρώτη σελίδα του τετραδίου μου...

"Ενας έρωτας πιο δυνατός από τον χωρισμό. Πιο δυνατός και από τον θάνατο".

Το φως υπάρχει
Η θερμότητα υπάρχει
ο ήχος υπάρχει
και έχουν κίνηση
Η αντίθετη γνώμη είναι αυταπάτη του μυαλού....

Απόσπασμα(ΣΥΝ ΠΟΙΕΙΝ- Γ΄Ανθολόγιο, γενικό θέμα)

Στέλλα Μαντωνανάκη