Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Υάκινθος-Άνοιξη-νόηση από την Στέλλα Μαντωνανάκη






Στέκεται πάνω από το ανθρώπινο στοιχείο που βρίσκεται μέσα της ,είναι ένα παιχνίδι που το παίζει πολλά χρόνια …Ένα ξένο μάτι που θωρεί με αυστηρότητα.. Τις στιγμές που βλέπει δεν κινείται γιατί οι συνεπαγωγές είναι πέρα από τη σχέση της με το εγώ… είναι ανεξάρτητη από τα δεσμά της μιζέριας…της φιλαυτίας … αποσύρεται….Η θεώρηση ενός κόσμου… του κόσμου της

Σηκώθηκε άπλωσε το χέρι άγγιξε απαλά το τριαντάφυλλο ..ένα αγκάθι την πλήγωσε και το αίμα έσταξε στο πάτωμα.. κοίταξε με τρόμο..το ξένο μάτι την πρόσταξε “τα τριαντάφυλλα πληγώνουν σκουπίσου τώρα εκείνο που σκέφτηκες έγινε αέρας πήρε μακριά τον φόβο τον ταξίδεψε σε καρδίες που δεν αντέχουν τα αγκάθια….’’

Φόρεσε την κορδέλα …ήταν στενή …την πλήγωνε στη ρίζα τον αυτιών …’’Εμπρος βγάλτο αυτό’’ είπε με τόνο ’’θα σου δώσω μια άλλη τουλάχιστον θα είναι φαρδιά δεν θα πονάς ..αυτός δεν είναι αληθινός πόνος αλλιώς δε θα έφευγε τόσο γρήγορα…’’

Κοίταξε με περιέργεια τον ξερό υάκινθο ..τα ξερά λουλούδια την προδιαθέτουν να βλέπει τον κόσμο αφυδατωμένο έμεινε να τον παρατηρεί με θλίψη…μια απλή κίνηση …μια επαναλαμβανόμενη κίνηση σε αραιά χρονικά διαστήματα.. νερό ..το λουλούδι θα αναπνεύσει ….Μπήκε στο ανθρώπινο στοιχείο της..

Ο κλειδοκράτορας… το ξένο μάτι… μέτρησε τα στείρα χρόνια και αυτό το μέτρημα τον οδήγησε κοντά της……


- Στέλλα Μαντωνανάκη



Δεν υπάρχουν σχόλια: