Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014


ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ 


«-Πάλι κρατάς το κεφάλι πατέρα; Τι σκέφτεσαι;
«-Ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν καουτσούκ αντί για δέρμα. Αλλάζουν σχήμα κατά συνθήκη. Πρόσεχε.
(Έμεινα με απορία να τον κοιτώ! Δεν μπορεί. Κάτι ξέρει!)
«-Τι να προσέχω Πατέρα; Εσύ με έμαθες να ελίσσομαι όταν με ζορίζουν οι άνθρωποι. Θυμάσαι τι μου είπες κάποτε;
Μόλις δεις το κακό να έρχεται να το ξορκίζεις με το χαμόγελό σου παιδί μου
Ε! Από τότε αυτό κάνω. Χαμογελώ αμυνόμενη.
(Ο στοχαστικός πατέρας με πήρε από το χέρι προστατευτικά, λες και ήμουν μικρό παιδί. Πήγαμε στην πλατεία της πόλης .Καθίσαμε στο παγκάκι. Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε)
«- Ο Σωκράτης για να απαλλαγεί από τις δεισιδαιμονίες ήπιε κώνειο.
O Αναξαγόρας διώχτηκε γιατί είπε ότι o ήλιος είναι μεγαλύτερος από την Πελοπόννησο.
Χιλιάδες χρόνια αργότερα ο Γαλιλαίος έγινε περίγελο γιατί βεβαίωσε το μεγαλείο του σύμπαντος και την μικρότητα του δικού μας πλανήτη.
Η αναζήτηση της αλήθειας προχωράει με αργά βήματα αλλά τα συμφέροντα και τα ανθρώπινα πάθη παραμένουν τα ίδια.
Πρόσεχε …
Στέλλα Μαντωνανάκη


 

Δεν υπάρχουν σχόλια: