Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013




ΔΙΨΑΜΕ ΓΙΑ ΟΥΡΑΝΟ

Στα ποιήματα, αυτών που έφυγαν και αυτών που θα΄ρθουν .
Σε κάθε ζωή, σε κάθε εποχή, παντοτινά..
Ο καθ ένας έχει την θέση του..
Τους ρόλους του..
Όσο πιο ψηλό το βάθρο τόσο ξεμακραίνει το βλέμμα σε όρια ατέρμονα
.....
Στην ύπαρξη μας που δεν αποσυντίθεται Έτσι; Ποτέ
Στελλα Μ.

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013



ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

Εκπνοή. Ανοίγω το στόμα ,σπαταλώ την μέσα μου πνοή
Εισπνοή. Το κλείνω για να κρατήσω την ευωδιά σου

Μένω ώρες με σφραγισμένα τα χείλη
Άσε με εμένα, μην σκιάζεσαι
Έχεις τόσο οξυγόνο που δεν αρκεί μια ζωή να το ξοδέψω

Και στην άλλη ζωή εδώ θα είμαι
Θα μεταμορφωθώ σε λευκό φως
Θα το σκορπίσω για να ταιριάξει με την λάμψη σου
Αποταμιεύσεις δεν κάνω , ξοδεύω…

Το αχανές του χρόνου δεν έχει τέλος
Οι ζωές δεν τελειώνουν..
Έχουν σφραγίδα το βιβλίο του βίου μας-του δικού μας Βίου-Ζωή μου...

Στέλλα Μαντωνανάκη

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013


Με φόντο -την εξαιρετική τοιχογραφία της Μαρίας Σαρρη, στην αυλή μου και την επίσης πανέμορφη τοιχογραφία στο εσωτερικό του σπιτιού, της Αγγελικής Κωνσταντουλάκη - τα βιβλία κραυγές Ψυχών και Ανθολόγιο ''ΣΥΝΠΟΙΕΙΝ".Η τέχνη ΣΥΝΥΠΑΡΧΕΙ...Ευχαριστώ για την συμμετοχή !!!

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

ΜΙΚΡΟ ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΕΙΡΑ





Μουσική! Ο αντίλαλος φτάνει μέχρι εκεί που ανταμώνει η φαντασία με την πραγματικότητα.
Εν ολίγοις ποτέ δεν έγινε λιποταξία από το όνειρο
Όλα τα γιατί παίρνουν την θέση του πάντα-αρκεί να μην υπάρχει προσταγή..
Σιώπησε για λίγο!
Άκου! Ένα κονσέρτο μπορεί να έρχεται σε αντιπαράθεση με το βιολί αλλά η αγάπη πότε με τον έρωτα…
Ποιος να αγγίξει την επιθυμία όταν αυτή μένει ανέπαφη σε έναν κόσμο που καταρρέει ;
Ακόμα και ο θάνατος τρομάζει μπρος στην ιπποτική και ηλιόφωτη μορφή σου
Επικό το αγνάντεμα σου..


Γι αυτό λοιπόν σιώπα και άκου!
Την μουσική…


Στέλλα Μαντωνανακη