Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

Κρατάμε σφυρί και σκαρπέλο. Αγωνιζόμαστε χτίζοντας.
Και όταν γίνει το θεμέλιο κοιτάζουμε και λέμε:
«-Αυτά τα σημείο τα απέκτησα με ιδρώτα.
Έτσι γίνεται και στη ζωή. Δουλεύουμε και κερδίζουμε στα ‘’σημεία’’ . …Στον ΕΡΩΤΑ ….ΣΤΟ ΠΑΘΟΣ… ΣΤΗ ΖΩΗ….
Η Καθήλωση είναι σύμπλεγμα θανάτου.
Στέλλα Μαντωνανάκη

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Θα δώσω στην καρδιά σου υγρό ζωής. Αίμα.

Θα αδειάσω από τα πνευμόνια μου οξυγόνο και θα φυσήξω.

Ποτέ κανείς δεν έπαθε ασφυξία από Αγάπη…Στέλλα Μαντω

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013




ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΘΛΙΜΕΝΟ ΠΟΙΗΤΗ

Κοίτα το κορμί μιας γυναίκας που όταν την πλησίασε ο «φονιάς» και ο φλοίσβος ακόμα της γύρισε την πλάτη. Χάθηκε στη μπλε του θαλπωρή.

Μιας Λουσίας που δεν έγινε κουφάρι ξεβρασμένο στα αζήτητα κάποιας παραλίας.

Ούτε στάχτη μιας καμένης ζωής.

Είναι φωτιά που καίει όταν ζευγαρώνει.

Δεν γράφεις λέξεις, ποιητή μου, για να γίνουν πεταλούδες κάτω από  το φως μιας  λάμπας .
Θα πεθάνουν με σφαλιστά μάτια.
Μην καρφιτσώνεις τα κομμάτια της καρδιάς σου σε στενούς τάφους
Τα έμβολα πληγώνουν όταν τα καρφώνεις σε κινητήρες του μυαλού που στόχο έχουν την μέσα σου οδύνη.
Χαϊδεύω τις λέξεις σου και τις σκορπώ φωνάζοντας μέχρι να σπιθίσει το λαρύγγι μου
Και όταν οι φωνή μου θα καρφωθεί σε αδαή, στο μέγεθος της πένας σου, αυτιά.. τότε θα δεις πως τις νύχτες σου θα τις ονομάσουν Άστρα .
Γράψε λέξεις,  να τις κυλίσει ο άνεμος, να γίνουν
πεταλούδες που ξέφυγαν από την παγίδα .
Τι μυστήριο και αυτό! Να ξέρουν ότι θα πεθάνουν και αυτές να γυροφέρνουν σε θλιμμένες γωνιές ..

Και αν ο Έρωτας, Ποιητή μου, σου μοιάζει με κορμί που δεν δόθηκε ποτέ.

Κοίτα το κορμί μιας γυναίκας που ο Έρωτας της δόθηκε με λάθος τρόπο..

Μα όταν ήρθε, την βρήκε δυνατή και τον δέχτηκε .

Σου χαρίζω τις πεταλούδες μου. 

Σύμβολο ωρίμανσης..Στέλλα Μαντωνανάκη

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013



ΒΑΒΥΛΩΝΑ(Μπαρ της ακολασίας)

 Τα κορίτσια  στέκονται όρθια στα βραδινά κοιμητήρια.
 Δακρύζουν δειλά όταν βλέπουν τις σκιές τους χωρίς καθρέπτη.
Ο αντικατοπτρισμός τα τρομάζει.
Μα όταν διαβάζουν  ονειροκρίτη ερμηνεύουν το πρωινό τους όραμα ,ξαπλωμένες στα λευκά τους σεντόνια.
Τα κορμιά τους ενσταντανέ θάμπους.
Όλα στιγμιαία.
Δεν προλαβαίνουν .
Ο Φόβος θα ντυθεί τον θάνατο τους.
Βράδυ προς ξημερώματα….

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013



   Ο Νιόβγαλτος  Ήλιος Χαμογελά πίσω από τα στάχια …
Τις ώρες του Θερισμού  Θεοί κατεβαίνουν  στη στρωμένη από  Χρυσάφι γη..
Πόσο μεγαλόψυχη είναι η ερχόμενη μέρα..!Στέλλα Μαντω

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

                                                       Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Γυμνός και πεινασμένος, από συναισθηματικό διέξοδο, πολεμάει τη στέρηση οργώνοντας κάθε φορά κομματάκι-κομματάκι τους χερσότοπους του μυαλού.
Με αχαλίνωτη σκέψη, λες και βρήκε το ιδανικό ταίρι, φιλτράρει το πλάνο της συνουσίας.
Ο Ποιητής είναι σαν τον έρωτα. Νιώθει την υπέρτατη κορύφωση τερματίζοντας με ένα Αχ! Σαν τις γόνιμες γυναίκες που δωρίζουν καρπό στους αγαπημένους τους.

Ένα αμφίσημο Σύμβολο … που πονάει και χαίρεται όταν δίνει τη φλόγα του.Σ.Μαντω

Julio Iglesias - Historia De Un Amor