Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012


                                              ΤΟ ΡΟΛΟΙ ΗΧΕΙ ΞΑΝΑ
Κάθεται , άβολα στη άκρη της διασταύρωσης πάνω σε μια κοφτερή πέτρα. Αυτή φταίει που η απόφαση αργεί. Ίσως και ο τεμπέλης ήλιος που εμποδίζει τα μυωπικά μάτια να δουν πέρα από τη μύτη ή η ατάκα στον απέναντι τοίχο.
« ΤΟ ΡΟΛΟΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΝΑ ΗΧΕΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΠΑΨΕΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ»
Η Ζωή είναι Σταυροδρόμι που ενώνει Κατωφερείς ατραπούς, Ανωφερείς αδιέξοδους, ολισθηρά οδοστρώματα, Λεωφόρους…

«Διάνυσες τρεις…
Η Πορεία σου πια, είναι εμφανής ’’ΛΕΩΦΟΡΟΣ’’. Στρίψε
 το βλέμμα στην δεξιά πινακίδα, ξεκίνα.
Βγάλε το μουντό τσόχινο καπέλο. Σου φράζει τα μάτια.
Θα σου Χαρίσω ένα μεταξωτό μαντίλι να σου χαϊδεύει τρυφερά το κεφάλι.

Στην παντοτινή μου φίλη Α.
Και τον Γιάννη που μια μέρα πριν ¨φύγει¨ μου ψιθύρισε στο αυτί.
«Έλα παραπέρα. Θέλω να σου διαβάσω ένα σημείωμα που άφησε μια κοπέλα στο θρανίο μου…..
«…..
«Σαχλή δεν είναι;
«Σαχλή είναι η Ζωή… του απάντησα….»

Δεν υπάρχουν σχόλια: