Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

http://www.youtube.com/watch?v=ALGegub4z34
Έξω, ψευτοαγιοσύνη και φωνές σωτήρων..
Μέσα, μυρωδιά μούχλας, υγρή μικρή φυλακή ,κομμένα φτερά και ένα ξύλινο δοκάρι στην εβγαρσιά για να στηρίζεσαι..μικρό σπουργίτι… αγύρτης θάνατος σε πλησιάζει..
Ακούσια η επιλογή σου..
Εκούσια η δική τους…
Κραυγές για δικαιοσύνης και ευαισθητοποίηση…
Ψίθυροι για αλήθειες και ψέμματα…
Στο κρύο υπόγειο ένα σπουργίτι στην εβγαρσιά, αδύναμο και με κομμένα φτερά χτυπάει με το μικρό του ράμφος το ξύλινο δοκάρι και περιμένει. …την υπέρβαση… Σ.Μ ...Αφιερωμένο στα παιδια που μας χρειάζονται....

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Α Γ Α Π Η ΚΑΙ Φ Ο Β Ο Σ


Α Γ Α Π Η

Περπατώ ασφαλής αγκαλιά με τα πύρια χρώματα της αγάπης/
εκεί που το εγώ γίνεται εμείς/
με οργή προσεγγίζω τον κίνδυνο/
Τον αφορίζω/
Αδιασάφητος ή Πασίδηλος ο εχθρός/
κάπου στα μισά της διαδρομής τον Νικάω/

Ακώλυτοι σε εσωτερικά μονοπάτια με τοπωνύμια. Αγάπη, ενίσχυση, συμμετοχή….
Τις ώρες των μεγάλων ρυθμών καταργούμε τον φόβο και κερδίζουμε το δικαίωμα στη Ζωή.
Σ.Μαντωνανάκη

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Δικό μας δεν είναι τίποτα, μόνο ο εαυτός μας.

Απλώνουμε το χέρι για στήριγμα, όχι για γροθιά. Το γρονθοκόπημα είναι ίδιον των πυγμάχων. Οι «πυγμάχοι» εκτός παλαίστρας ας αφήσουν την αψιθυμία και να υψώσουν τα χέρια με σφιγμένα τα δάκτυλα στη χούφτα σαν ένδειξη αγώνα.
Χαρίζουμε χαμόγελα ακόμα και αν νιώθουμε σκοτάδι μέσα μας, μόνο και μόνο για να δούμε ανθισμένα χείλη. Μαρτύριο; Ίσως. Στο κάτω –κάτω τον εαυτό μας ξεγελάμε, όχι τον δίπλα μας.

Δεν είναι κάτεργο η αγάπη. Συμβαδίζει με Ελευθερία και Αποδοχή. Σ.Μ
Δεν πουλάμε την Ψυχή μας στον διάβολο. Την δίνουμε στους Αγγέλους της Ζωής μας.
Δεν παραγκωνίζουμε κανέναν προκειμένου να πετύχουμε. Ο αγώνας είναι πιο γλυκός όταν διεξάγεται στήθος με στήθος.
Αγαπάμε σημαίνει μαζεύουμε τα κομμάτια μας και υποχωρούμε όταν αντιληφθούμε ότι σφάλλαμε.
Και Κλαίμε…το κλάμα δεν εξαγνίζει μόνο. Αποβάλλει και την βρωμιά που κουβαλάμε. Ενίοτε….Στελλα Μ