Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

ΑΙΟΛΟΣ

ΑΙΟΛΟΣ
Ή Άρια στέκεται στο "Αγνάντιο", κοιτάζει τη θάλασσα ακούει τη βοή της και προτάσσει το κορμί αφήνοντας τις εικόνες να την κυριεύσουν,ταλαντεύται ανάμεσα στην κίνηση και την ακινησία....το αποφασίζει.Βαδίζει αργά προς την έξοδο ελεύθερη πια χωρίς τα απομεινάρια της χαμένης αθωότητας.Το σύμπλεγμα ιστού που την καταδυνάστευε σπάει το τρίπτυχο "Άνεμος- Θάλασσα  -Κύματα"....παραλλάσσεται...ταχύνει το βήμα...αδημονεί.
   Ό "Αίολος"δυνατός και λυτρωτικός  στεγνώνει τον αλμυρό ιδρώτα από το λαιμό,το υποδόριο ρίγος την απογυμνώνει από κακές σκέψεις...νιώθει την ένταση...Ακολουθεί τη θάλασσα και τον ήχο που την κλητεύει....
   Αφιερωμένο στα κλειστά παράθυρα και στις ανοιχτές πόρτες που μας ανοίγονται διάπλατα...στις συμβάσεις και τη μυθοποίηση...στις αλήθειες που μας απελευθερώνουν....γιατί η ζωή είναι: "Θάλασσα ....Κύματα...Ήχος και Αντίλαλος"....Διπλές γέφυρες που ενώνονται και συναινούν...Μοτίβο σε μια παράσταση που παραλλάσεται....