Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

ΦΩΝΗ ΑΠΟ ΒΕΛΟΥΔΟ


Φωνή ερωτική με ένταση πάθος και προσμονή….
Αφουγκράζομαι  που πάλλεται και ο αντίλαλος με απογειώνει θριαμβικά
Τα κεριά σκορπούν μυρωδιά κανέλας…
Λαμπροκόπημα που τυφλώνει είναι  το φως τους και οι σκιές σχηματίζουν φιγούρες άυλες, αέρινες …
Δίνω υπόσταση στη φωνή και το κάλεσμα…
Δίνω υπόσταση στις φιγούρες…
Μιλάει και ένα αεράκι αναπνοής φυσάει ανάλαφρο …χαϊδεύει τα μάτια ,τα χείλια, τα μαλλιά…
Τα χέρια δυνατά και μυώδη αγκαλιάζουν το κορμί που αδημονεί …       
Κάποια βράδια κυλάνε σαν όνειρο ..με φωνές χωρίς κόμπους…καλέσματα από φλόγα..
Ήταν η σειρά μου να μιλήσω:
 Έφεξε ….χωρίς αβεβαιότητες………
«Απτά είναι …εντάξει…..
.   «Στα βράδια που ζούμε το “όνειρο” και στις ημέρες που με το πολύτιμο φως τους το επαληθεύουν….



Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

« Πες μου τι δεν αντέχεις?
« Τους “καρπούς” που ξεραίνει ο ήλιος…
 «Την κυνική φιλοσοφία ‘’Εμείς διαφέρουμε από τους άλλους σκύλους διότι εμείς δεν δαγκώνουμε τους εχθρούς αλλά τους φίλους’’
 «Τις εγωικές διαταραχές…
 «Tην ισχυρογνωμοσύνη και τις εύκολες αποφάσεις ..
 « Τους ανθρώπους που με ευκολία καταδικάζουν ενώ δεν “ακούνε” τις λέξεις που μπορεί να επικαλεστούν την αθωότητα ή την άφεση…
« Τα πρόσωπα που κοιτάζουν σιωπηλά και ερευνητικά τον άλλον ενώ η “λαλιά” μπορεί να γίνει έναρθρη κραυγή που κατευνάζει…
« Τις αγάπες που δεν έχουν τη δύναμη να κάνουν άλματα …να συγχωρούν …να κάνουν “αλάνα” την καρδιά τους…
« Τα Πρωινά που το ρολόι ηχεί-τι μηχανισμός και τούτος!!-
« Τα μεσημέρια όταν από το ανοιχτό παράθυρο βλέπω το φάντασμα του χθες να περιδιαβαίνει τον κήπο με τις κίτρινες τριανταφυλλιές…
« Τα βράδια πού ορίζουν να περάσουν την πόρτα μου ενώ δεν έχω το κατάλληλο φως να διαβάσω τα μικρά γράμματα που καθορίζουν την ζωή μου…
« Τον χιονιά που νεκρώνει τις  βοκαμβίλιες...

« Πες μου τι αντέχεις?
« Την ορχιδέα και την βελούδινη υφή της….
« Την ανοχή αλλά όχι την υποταγή…
« Την ευδαιμονία, την ολοκλήρωση, την πληρότητα χωρίς ψευδαισθήσεις…
« Την υπομονή στις αδυναμίες των φίλων …’’Ουδείς τέλειος’’
« Την αγάπη όταν εμπεριέχει πάθος….
« Τον καρπό του δέντρου της γνώσης….
« Τα πετάγματα και τη μαγεία τους
« Το φως και τη  λάμψη του….

«

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

ΠΑΛΕΤΑ

Κάθετη διαχωριστική γραμμή. Η μία πλευρά κραταιά κι η άλλη αδύναμη.
Δύο όψεις σ' ένα σώμα και μια ψυχή φθαρτή. Σάρκα, συναισθήματα, αέναο πάλεμα δύο δυνάμεων, του καλού και του κακού.
Ο εαυτός ταυτόσημος με ιδιότητες της φύσης, των συγκυριών….
Βγάζεις τη λέξη αμαρτία απ' το λεξιλόγιο. Αυτό σημαίνει ότι ακολουθείς τη δύναμη που σε ωθεί να ζωγραφίζεις κόσμους, κι αν στην πορεία πετάξεις παραπάνω χρώμα στον καμβά, λες:
«Είναι οι μπογιές, τα χρώματα, το χαρτί και τα πινέλα...Είναι η σπάτουλα, το πάχος και τα στρώματα της. Είμαι εγώ που έχω και το χέρι και τα εργαλεία».
Βάζοντας τη λέξη αμαρτία στο λεξιλόγιο σου, σημαίνει ότι ακολουθείς τη δύναμη που σε ωθεί να ζωγραφίζεις κόσμους κι αν στην πορεία αντί για χρώμα πετάξεις μουτζούρες να μπορείς να λες πως … Είναι γιατί θέλοντας να ζωγραφίσω πέταξα στον καμβά παραπάνω μαύρο χρώμα…Είναι γιατί άνοιξα μια πελώρια τρύπα στη μακέτα με το κοπίδι… Είναι που δεν έχω χέρι κι εργαλεία…
Καταργώ τη διαχωριστική γραμμή παίρνω πινέλα και χρώματα.
Ένα κοτσύφι κελάηδησε …η αμυγδαλιά μπουμπούκιασε…το χαμόδεντρο ψήλωσε, μια ‘’ζωγραφιά’’ χαμόγελο άνθισε σε χείλια «αμαρτωλά»

Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ

Κάθετη διαχωριστική γραμμή. Η μία πλευρά κραταιά η άλλη αδύναμη.
Δύο όψεις σε ένα σώμα και μια ψυχή φθαρτή, σάρκα συναισθήματα αέναο πάλεμα δύο δυνάμεων καλό και κακό…
ο εαυτός  ταυτόσημος με ιδιότητες της φύσης, των συγκυριών….
Βγάζεις τη λέξη αμαρτία από το λεξιλόγιο σημαίνει ακολουθείς τη δύναμη που σε ωθεί να ζωγραφίζεις κόσμους και αν στην πορεία πετάξεις  παραπάνω χρώμα στον καμβά να λες:
- Είναι οι Μπογιές, τα Χώματα, το χαρτί και τα πινέλα.
-Είναι η σπάτουλα, το πάχος και τα στρώματα της…
-Είμαι εγώ που έχω χέρι και εργαλεία....
Βάζεις τη λέξη αμαρτία στο λεξιλόγιο σου σημαίνει ακολουθείς τη δύναμη που σε ωθεί να ζωγραφίζεις κόσμους και αν στην πορεία αντί για χρώμα πετάξεις μουτζούρες να λες:
-Είναι γιατί θέλοντας να ζωγραφίσω πέταξα στον καμβά παραπάνω μαύρο χρώμα.
-Είναι γιατί άνοιξα μια πελώρια τρύπα στη μακέτα με το κοπίδι.
-Είναι που δεν έχω χέρι και εργαλεία…….
Καταργώ τη διαχωριστική γραμμή παίρνω πινέλα και χρώματα.
Ένα κοτσύφι κελάηδησε …η αμυγδαλιά μπουμπούκιασε…το χαμόδεντρο ψήλωσε, μια «ζωγραφία» χαμόγελο άνθισε σε χείλι «αμαρτωλά»….Σ.Μ…