Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

23.00 Το ρολόι χτύπησε. Η Άρια μέτρησε ήχους χωρίς να βλέπει τους δείκτες ... αν σήκωνε το βλέμμα της θα έχανε τις λεπτομέρειες. Τα μάτια ήταν αυτά που κέντρισαν το ενδιαφέρον της... τα μελέτησε σε χιλιοστά, το καθένα ξεχωριστά. Μέσα στην υγρασία τους έβλεπε ένα ωκεανό…..
23.30 Δείπνησε στην παραλία. Έστρεψε τη ματιά της στην ακίνητη, μεγαλοπρεπή θάλασσα, στο μικρό ψαροκάικο, στην ξύλινη παράγκα που βρισκόταν δεξιά της. Σηκώθηκε με βιαστικές κινήσεις. Εκεί θα διανυκτέρευε.....
00.00 Μεσάνυχτα τα μάτια της τυφλωμένα απ' το αλάτι, τα μαλλιά της υγρά και η αναπνοή της βαριά από την αγωνία…..
Αυτή η διαδρομή μέσα στο χρόνο και το χώρο ήταν η πορεία της προς την ωρίμανση ……

2 σχόλια:

NOSTOS είπε...

Ποτέ δεν τα πηγαίνα καλά με τον χρόνο..κι όμως σχεδόν τα πάντα στην ζωή μας είναι συνυφασμένα μαζί του.Πολύ καλή η ανάρτησή σου.Καλώς σε βρίσκω εδώ.Καλό σου βράδυ κι ευχαριστώ για την φιλοξενία σου.

stella είπε...

"Νόστος" ωραία λέξη!!!!!!!!!!Στην καθημερινότητα μου ούτε εγώ τα πάω καλά.Όταν "φαντάζομαι" όλα αλλάζουν...Σε ευχαριστώ πολύ,καλή σου μέρα....