Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

χορός

Ήρθε η στιγμή να χορέψει, κινήσεις έντασης πάλλονται στην ήδη φορτισμένη ατμόσφαιρα, μαθαίνει καινούρια βήματα, δυνατά και σταθερά κινεί το κορμί και μέσα από τούτη την έκφραση μαθαίνει πως να επιδεικνύει με ρυθμό συναισθήματα που το στόμα δεν τολμά να φωνάξει.
Ιδού, Κύριοι και Κυρίες, Το σώμα μιλάει, κάνει θόρυβο, ανεβαίνει μέχρι τα πάνω πατώματα κατρακυλάει και στα κάτω, βγαίνει στον κήπο, φτάνει μέχρι το ξέφωτο...τώρα ο θόρυβος είναι εκκωφαντικός.
Αναγνωρίζω τους ήχους, πλησιάζω, ξεκινάμε το χορό...Όταν το σώμα μιλάει η γλώσσα συνοδεύεται από σιωπή....
Σ΄ αυτό το σημείο, ήδη αργά, ζήτησε διακοπή..από τον χορό...τα είπαν όλα.
Το πρωί ένιωσε ένα γλυκό μούδιασμα- Είναι από το χορό, μου είπε, μίλα μου θέλω να ακούσω τη φωνή σου.
Απάντησα με αίσθημα πληρότητας – Το βράδυ ένιωσα ότι όλη μου τη ζωή την πέρασα εντός σου. Ήταν η τέχνη της κίνησης σου, όταν τα μέλη συνυπήρχαν με μια βαθιά αναπνοή έπνιξα λέξεις που έφτασαν στην άκρη της γλώσσας, τις ένιωσα να κυλάνε και να κατασταλάζουν σε ένα δικό σου χώρο, στην άκρη του μυαλού μου, τον έχτισα με υλικά στέρεα και τον έλουσα με φως για να επιδρά σε λειτουργίες του εγκεφάλου μου ,να προσαρμόζεται, να συλλογάται, να ενισχύεται…..να σιωπά…. Έκλεισε τα μάτια και ο ήχος της φωνής του έφτασε βελούδινος….Σήκω, θέλω να χορέψουμε….

2 σχόλια:

Άννα Ρεντζεπέρη είπε...

Ο χορός! Τα σώματα που ενώνονται και λικνίζονται χωρίς να μιλούν! Δεν υπάρχει τίποτα πιο ερωτικό από τον χορό! Μπράβο αγαπημένη μου...

stella είπε...

Σε ευχαριστώ Άννα μου, τα λόγια περισσεύουν όταν τα σώματα "μιλούν",αργότερα θα σε επισκεφτώ...φιλάκια!!!!!!!!!!!