Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Χορός


Ήρθε η στιγμή να χορέψει,κινήσεις έντασης πάλλονται στην ήδη φορτισμένη ατμόσφαιρα,μαθαίνει καινούρια βήματα, δυνατά και σταθερά κινεί το κορμί και μέσα από τούτη την έκφραση μαθαίνει πως να επιδεικνύει με ρυθμό συναισθήματα που το στόμα δεν τολμά να φωνάξει.
Ιδού,Κύριοι και Κυρίες, Το σώμα μιλάει,κάνει θόρυβο,ανεβαίνει μέχρι τα πάνω πατώματα κατρακυλάει και στα κάτω,βγαίνει στον κήπο,φτάνει μέχρι το ξέφωτο...τώρα ο θόρυβος είναι εκκωφαντικός.
Αναγνωρίζω τους ήχους, πλησιάζω,ξεκινάμε τον χορό...Όταν το σώμα μιλάει η γλώσσα συνοδεύεται από σιωπή....
Σ΄αυτό το σημείο,ήδη αργά,ζήτησε διακοπή..από τον χορό...τα είπαν όλα.

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

Υάκινθος-Άνοιξη-νόηση


Στέκεται πάνω από το ανθρώπινο στοιχείο που βρίσκεται μέσα της ,είναι ένα παιχνίδι που το παίζει πολλά χρόνια .. …Ένα ξένο μάτι που θωρεί με αυστηρότητα.. Τις στιγμές που βλέπει δεν κινείται γιατί οι συνεπαγωγές είναι πέρα από τη σχέση της με το εγώ… είναι ανεξάρτητη από τα δεσμά της μιζέριας…της φιλαυτίας … αποσύρεται….Η θεώρηση ενός κόσμου… του κόσμου της
Σηκώθηκε άπλωσε το χέρι άγγιξε απαλά το τριαντάφυλλο ..ένα αγκάθι την πλήγωσε και το αίμα έσταξε στο πάτωμα.. κοίταξε με τρόμο..το ξένο μάτι την πρόσταξε “τα τριαντάφυλλα πληγώνουν σκουπίσου τώρα εκείνο που σκέφτηκες έγινε αέρας πήρε μακριά τον φόβο τον ταξίδεψε σε καρδίες που δεν αντέχουν τα αγκάθια….’’
Φόρεσε την κορδέλα …ήταν στενή …την πλήγωνε στη ρίζα τον αυτιών …’’Εμπρος βγάλτο αυτό’’ είπε με τόνο ’’θα σου δώσω μια άλλη τουλάχιστον θα είναι φαρδιά δεν θα πονάς ..αυτός δεν είναι αληθινός πόνος αλλιώς δε θα έφευγε τόσο γρήγορα…’’
Κοίταξε με περιέργεια τον ξερό υάκινθο ..τα ξερά λουλούδια την προδιαθέτουν να βλέπει τον κόσμο αφυδατωμένο έμεινε να τον παρατηρεί με θλίψη…μια απλή κίνηση …μια επαναλαμβανόμενη κίνηση σε αραιά χρονικά διαστήματα.. νερό ..το λουλούδι θα αναπνεύσει ….Μπήκε στο ανθρώπινο στοιχείο της..
Ο κλειδοκράτορας… το ξένο μάτι… μέτρησε τα στείρα χρόνια και αυτό το μέτρημα τον οδήγησε κοντά της……

Λόγος Ψυχής

Η ψυχή δεν υπάρχει σε κάποιο σημείο του σώματος …κινείται όπως την φωτιά και καίει …βρίσκεται όπου υπάρχει ευαισθησία..ξεκομμένη από το σώμα λειτουργεί αυτόνομα είναι άυλη και καθορίζει την ζωή μας..
Κύλισε από μέσα της όμορφη σαν ζωγραφιά και τρύπωσε στις γραμμές ενός βιβλίου τα γράμματα πλατιά ..ευανάγνωστα.. χάνεται από το κοσμικό γίγνεσθαι και πλανάται σε κόσμους που η φαντασία έχει λόγο… ,σκέψεις, συναισθήματα αλλά αν η φαντασία έχει την πρωτιά…η πραγματικότητα είναι αυτή που ζει μέσα από τις αισθήσεις της …«τρέχει» το μολύβι και προσπαθεί να κρατήσει την ισορροπία…γιατί η φαντασία είναι το ψέμα και την πραγματικότητα την μεταλλάσει…την πλάθει … και αν υπάρχουν εξωτερικές παρεμβολές τις παρακάμπτει …
Ψυχή και μάτια …και με τα δυο βλέπει …
Για να βάλει σε μια τάξη το χάος …..

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Ιρις

Είναι αγέρωχο δέντρο η αχλαδιά της, αντέχει τη ρύπανση ,στέκεται στην άκρη του απόκρημνου λοφίσκου ,ένας δρόμος «φίδι» ενώνει την πλατεία του χωριού και τη ρίζα της πρασινοκίτρινης απιδιάς, στην άκρη φυτρώνει ζεστό χορτάρι ..εκεί είναι η καθισιά της, στην αγκαλιά της φύσης -Ίρις, μη φοβάσαι να σταθείς κοντά στο γκρεμό είναι ελκυστικός ,πέταξε ,περπάτησε ντυμένη στα χρώματα, μόνο ένα τέταρτο δρόμος είναι η πλατεία από το δέντρο σου και η διαδρομή βιολετιές νότες λουλουδιών ,οι εμπειρίες σου, ο απλός τρόπος σκέψης και η οσμή από το φρούτο σε οδηγούν εκεί που έζησες όλα τα χρόνια σου , στην άκρη του γκρεμού …
Ένα τέταρτο δρόμος είναι επαρκές χρονικό διάστημα για να νιώσει το μεγαλείο της διαδρομής και η άκρη του γκρεμού είναι η αυθυπέρβαση… η φύση παράγει αξίες…