Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Μαρολίνα

Βροχερό απομεσήμερο.....ο Ηλιος ξεπρόβαλε για λιγα λεπτά και έδωσε το στίγμα του ...χάθηκε μα ήταν αρκετός να ζεστάνει το αίμα και να δώσει στα μάγουλα ρόδινο χρώμα.....περπάτησε μέχρι τον αυλόγυρο έκατσε στο πεζούλι και αφέθηκε....κοίταξε μακριά....... στο κέντρο του οπτικού της πεδίου ειδε το σπιτι που για πολλα χρόνια ήταν εφιαλτης να γκρεμίζεται ένα μαύρο κοράκι πεταξε μακριά και χάθηκε...πάνω στα συντρίμια είδε την Μαρολίνα το άσπρο περιστέρι της...........Μπηκε στο πατρικό άνοιξε την αγκαλιά της....... όλοι οι αγαπημένοι χώρεσαν.....και εκεί στην Θεά" Εστία" της ξανάγινε πάλι παιδί.........τα παιδικά της όνειρα εκσφενδονίζονται....... τόσα όνειρα κρυμμένα....Βγήκε........Η βροχή σταμάτησε ο Ηλιος την έντυσε με αλικό χρώμα............................................

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011


Η Γιαγιά έλεγε ότι τα «παραμύθια» είναι για λίγους……
Σε ένα  μυροβόλο νησί γεννήθηκε η Διαμάντα ένα όμορφο κορίτσι με ροδαλά μάγουλα και εκφραστικά μάτια…οι μοίρες-υφάντρες που ορίζουν τις ζωές όρισαν και την δική της …..
Έγειραν στην κούνια της … είδαν  το παιδικό χαμόγελο να φέγγει και άρχισαν να ράβουν  και να μπαλώνουν…με τα μαγικά ραβδιά τους  την πασπάλισαν  με χρυσόσκονη  και  πλάι της άφησαν ένα ροδάνι για να καθορίσει την ζωή της…..Η Κλωθώ την ύφανε ,η Λάχεσης την καθόρισε και η Άτροπος  αν και αδίστακτη την φύσηξε απαλά χαρίζοντας της ζωντάνια.......... κοίταξαν και χαμογέλασαν όταν μια τούφα μαλλιά  απαλά σαν αφρός ξέφυγαν ….θέλησαν να τα τιθασεύσουν και  τα έδεσαν με μια χρυσή κορδέλα ……….
Η Διαμάντα έζησε μια ζωή ‘παραμύθι’ …τα είχε όλα πρίγκιπες…δράκους….μαγεία και πόνο ……τα μαλλιά πάντα ατίθασα καμιά χρυσή κορδέλα δεν κατάφερε να τα φυλακίσει  ξέπλεκα ανέμιζαν ……..ελεύθερα όπως το μυαλό της ……..
Οι μοίρες έκαναν το κουμάντο τους μα και αυτή το δικό της . Έζησε και ζει πλάθοντας κόσμους..δημιουργεί και ανασαίνει ……ανασαίνει και δημιουργεί…….ζωγραφίζοντας
Η αγαπημένη  μελίστακτη  σοφή Γιαγιά με τα αεικίνητα μάτια έλεγε:
-Διαμάντα μου αγαπάς την ζωή ….αγαπάς τον Άνθρωπο ….την τέχνη..το μυαλό σου θα μείνει ελεύθερο ..παραγωγικό..Χρυσοκκόκινο Ψαράκι μου δεν σε χωράει η γυάλα….γιατι το μυαλό δεν φυλακίζεται…………..Αφιερωμένο στην Μαρία……………